การคิดดอกเบี้ย: บาปแห่งยุคกลาง ในช่วงยุคกลางของยุโรป, การคิดดอกเบี้ยถูกมองว่าเป็นบาปโดยศาสนจักรคาทอลิก ยุคกลางของยุโรป (ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 15) เป็นช่วงเวลาที่ศาสนจักรคาทอลิกมีอิทธิพลอย่างมากต่อทุกแง่มุมของชีวิต ตั้งแต่การเมือง เศรษฐกิจ ไปจนถึงสังคม หนึ่งในหลักคำสอนที่สำคัญของศาสนจักรในยุคนี้คือการห้ามคิดดอกเบี้ย ซึ่งถือเป็นบาปที่ร้ายแรง หลักคำสอนนี้มีรากฐานมาจากพระคัมภีร์ไบเบิล ซึ่งมีข้อความที่ประณามการคิดดอกเบี้ยจากคนยากจน ตัวอย่างเช่น ในหนังสือเลวีนิติ บทที่ 25 ข้อ 36-37 กล่าวว่า "อย่าคิดดอกเบี้ยจากเขาหรือเอากำไรจากเขา จงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า และให้พี่น้องของเจ้าอาศัยอยู่กับเจ้า" ข้อความทำนองเดียวกันนี้ยังปรากฏในพระธรรมเฉลยธรรมบัญญัติ บทที่ 23 ข้อ 19-20 ศาสนจักรมองว่าการคิดดอกเบี้ยเป็นการแสวงหาผลประโยชน์จากความทุกข์ยากของผู้อื่น การให้กู้ยืมเงินควรเป็นการกระทำด้วยความเมตตาและช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ ไม่ใช่การแสวงหากำไร ผู้ที่ฝ่าฝืนกฎข้อนี้จะถูกตราหน้าว่าเป็นคนบาป อาจถูกขับออกจากศาสนจักร และเผชิญกับชะตากรรมหลังความตาย...
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านและรับชมเนื้อหาภายในเว็บไซต์ ควรหาข้อมูลเพิ่มเติมทุกครั้ง บทความภายในเว็บไซต์นี้ไม่ได้แสดงข้อเท็จจริงใด ๆ ไม่สามารถใช้อ้างอิงหรือใช้ในทางที่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อผู้อื่นได้ ซึ่งรูปภาพประกอบและวันที่เผยแพร่บทความอาจไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาหรือตรงกับความเป็นจริงในปัจจุบัน และเนื่องจากบทความมีการเผยแพร่อัตโนมัติ หากพบเห็นบทความไม่เหมาะสม หรือผิดวัตถุประสงค์ที่กล่าวไว้ข้างต้นสามารถแจ้งลบได้ทันที